Showing posts with label Khmer Proverb khmer version. Show all posts
Showing posts with label Khmer Proverb khmer version. Show all posts

Monday, December 23, 2013

តាចាស់ហើយចៅ

សូមផ្ញើកំណាព្យមួយនេះផង ទោះពីរោះឬមិនពីរោះយ៉ាងណា សូមអភ័យទោសផង។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាមានមនុស្សមិនតិចនាក់ទេ ដែលចង់និយាយពាក្យនេះ !!! ខ្ញុំដឹងថាការសរសេររបស់ខ្ញុំមិន ល្អនោះទេ តែនេះជាអ្វីដែលខ្ញុំគិតថាលោកតាចង់និយាយទៅ កាន់ចៅៗទាំងអស់គ្នា។

Tuesday, July 26, 2011

ធ្វើស្រែទាន់ក្តៅដី ចង់ស្រីទាន់ក្តៅចិត្ត

និយមន័យ៖​ ធ្វើអ្វីៗ ក្នុងពេលកំពុងចង់ធ្វើ
អត្ថាធិប្បាយ
*.អត្ថារូប.*
*ធ្វើស្រែទាន់ក្តៅដី* តាមទំលាប់ពីដូនតាមក ពេលធ្វើស្រែគេភ្ជួរដីហាលចោលសិន។ ដើម្បីឲ្យដីក្តៅ
ងាយស្រួលក្នុងការរាស់បំបែកដី។ បើដីត្រាំទឹកជ្រាយរលួយ គេមិនបាច់ភ្ជួរចោលទេ គឺភ្ជួរហើយរាស់
តែម្តង។
*.ចង់ស្រីទាន់ក្តៅចិត្ត.* អ្នកដែលកំពុងមានកាមារម្មណ៍ តែងមានចិត្តពុះកញ្រ្ជោល ភ្លើតភ្លើន រំភើប
ញាប់ញ័រ ឈាមក្នុងខ្លួនក៏មានចំហាយក្តៅភាយ។ ពេលនេះ គេហ៊ានធ្វើអ្វីៗដែលពីមុនមកគេមិន
​ ហ៊ានធ្វើសោះ។
*.អត្ថប្បដិរូប.*
ទង្វើអ្វក៏ដោយ បើមានចិត្តដូចជាពុំសូវចង់ធ្វើទេ ឬចិត្តពុំលះទេ គេធ្វើអ្វីក៏ពុំកើតដែរ។
ព្រោះទាំងផ្លូវកាយ ទាំងផ្លូវចិត្ត ប្រកបដោយភាពខ្ជឹលច្រអូស ស្ពឹកស្រពន់ ចិត្តរាយមាយ បាត់បង់
ក្តីអំនត់ និងក្តីព្យាយាមអស់ពីក្នុងខ្លួន។
ដូច្នេះហើយបានជាលោកពោលថាបើធ្វើអ្វីៗ ទាន់ចិត្តកំពង់ចង់ ឬកំពុងក្តៅ ព្រោះថា
ចិត្តកំពុងក្តៅ​ឬកំពុងចង់ ហាក់ដូចជាមានឥទិ្ធពលអ្វីមួយមកជួយជំរុញច្រានផង រួមផ្សំនឹងសន្ទុះចិត្ត
កំពុងខ្លាំងក្លាផង គេអាចធ្វើការងារនោះបានទាល់តែបានសំរេច។ ដូចជា៖
-នាយឆឺតពុំមែនជាជាងឈើទេ តែគេមានមានៈចិត្តមួយថា គេនឹងធ្វើតុហូបបាយមួយ
ឲ្យបាន ដោយក្តីព្យាយាមផង ដោយកំលាំងចិត្តមុតមាំផងទីបំផុតគេធ្វើបានមែន។
-នាយឆោមក្តៅចិត្តនឹងប្រពន្ធស្តីឲ្យថា ធ្វើផ្ទះបាយប៉ុណ្ណឹងមិនកើត។ គេក៏ចាប់ធ្វើទាល់តែ
កើតបានដូចចិត្ត។៚(មន្ទីពេទ្យចំការចេក ក្រុងព្រះសីហនុ ៣-១២-២០០៦)
(ចំលងចេញពី​ សៀវភៅ" វចនានុក្រម សុភាសិតខ្មែរអធិប្បាយ ភាគ១​ ទំ.២៧៣-២៧៤)

ធ្វើនំអត់ម្សៅ

និយមន័យ៖ រកស៊ីមិនបាច់មានដើមទុន
អត្ថាធិប្បាយ
ពំនោលនេះមិនមែនជាពាក្យទំនឹមទំនៀមយូរយារមកហើយនោះទេ គឺជាពាក្យទើបនិងឮឡើងក្នុង
អំលុងដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ៩០ នេះឯង។ ប៉ុន្តែដោយពំនោលនេះបានជ្រាបចូលក្នុងចិត្តគំនិតផ្នត់អារម្មណ៍
របស់ខ្មែរយើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ដូច្នេះ គេពុំគួរខកខានមិនធ្វើអត្ថាធិប្បាយនោះទេ។

*. អត្ថានុរូប
អ្នកធ្វើនំ​ ធ្វើបង្អែមតែងមានម្សៅ​និងស្ករជារបស់សំខាន់ជាងគេ។ ព្រោះរបស់ទាំងពីរនេះ បើខ្វះមួយ
ណាក៏ធ្វើនំមិនធ្វើបង្អែមមិនកើតដែរ។ ដូច្នេះ តោងមានរបស់ទាំងពីរនេះជាចំបាច់ខានមិនបាន។

*. អត្ថាប្បដិរូប
" ម្សៅ"​ នៅពេលនេះប្រៀបដូច "ប្រាក់ដើមទុន"។
ការធ្វើវិនិយោគក្តី ការរកស៊ីអ្វីមួយក្តី គេសុទ្ធតែមានប្រាក់តំកល់ទុកធ្វើជាដើមទុនទាំងអស់។ប៉ុនែ្ត
ក្នុងន័យខាងលើនេះ គេចង់និយាយពីវិនិយោគិន ឬអ្នករកស៊ីខ្លះដែលមានប្រាជ្ញាឆ្លាតវៃមិនយក
ប្រាក់ធ្វើជាដើមទុនទេ គឺគេយកកំលាំងប្រាជ្ញា មធ្យោបាយខ្ពស់ពិសេសមកធ្វើជាដើមទុនវិញ ដូចជា៖
* នៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ៦០ មានវិនិយោគិនម្នាក់មកបើករោងចក្រផលិតទឹកដោះគោនៅស្រុកខ្មែរ។ គេ
ឥតមានយកលុយក្នុងហោប៉ៅមកធ្វើទេ។ ដំបូងឡើយគេអំពាវនាវរកសមាជិកក្រុមហ៊ុន ក្នុងមួយហ៊ុន
មានទឹកប្រាក់ប្រាំពាន់រៀល។ សមាជិកអាចយកប៉ុន្មានហ៊ុនក៏បាន តែត្រូវបង់ប្រាក់ជាមុនតាមលក្ខន្តិកៈ។
កាលនោះ គេប្រមូកបានប្រាក់ជាច្រើនពីសមាជិក រួចក៏បើករោងចក្រផលិតទឹកដោះគោទៅ។
ឈ្មួញកណ្តាលម្នាក់ ដើរស៊ើបរកអ្នកមានដីលក់ និងដើរស៊ើបរកអ្នកចង់ទិញដី។ លុះត្រូវគ្នារួចហើយ គេ
ក៏បានកំរៃជើងសារទាំងសងខាង។ ទង្វើនេះ ទីបំផុតគេក៏ក្លាយជាអ្នកមានបង្គួរម្នាក់។ ករណីខាងលើនេះ
សុទ្ធតែពពួកអ្នកធ្វើនំអត់ម្សៅទាំងអស់។(មន្ទីពេទ្យចំការចេក ក្រុងព្រះសីហនុ ៣-១២-២០០៦)
(ចំលងចេញពី​ សៀវភៅ" វចនានុក្រម សុភាសិតខ្មែរអធិប្បាយ ភាគ១​ ទំ.២៧៣-២៧៤)

ធ្វើជ្រូកកុំរាទឹកក្តៅ

​​​​​​​​​​​​​​​និយមន័យ៖ធ្វើអ្នកបំរើកុំរុញរានឹងការងាររបស់ខ្លួន
អត្ថាធិប្បាយ
"​ ជ្រូក"​ នៅពេលនេះ លោកសំដៅយកអ្នកដែលបំរើការងារគ្រប់យ៉ាងរាប់តាំងពីប្រមុខរដ្ឋាភិបាលរហូត ដល់កម្មករតូចតាច។
"​ទឹកក្តៅ" លោកប្រៀបដូចកិច្ចការផ្សេងៗ ដែលពិបាកៗស្មុគស្មាញចាក់ស្រេះ។
ប្រមុខរដ្ឋាភិបាល មានតួនាទីជាអ្នកបំរើរដ្ឋ គឺប្រជារាស្រ្ត។ ដូច្នេះ លោកមានភារកិច្ចធ្ងន់ធ្ងណាស់​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​ ដែលត្រូវធ្វើ មានភារកិច្ចខ្លះមានបញ្ហាស្មុគស្មាញជាខ្លាំង បានធ្វើឲ្យលោកវិលមុខសឹងតែទ្រាំទ្រនៅតស៊ូបំ ពេញភារកិច្ចនោះឲ្យបានសព្វគ្រប់ពុំបាន។ ប៉ុន្តែដោយសេចក្តីក្លាហានដ៏អង់អាចរបស់លោកៗ ពុំបានរា ហើយរត់ចោលការងារដ៏សែនលំបាកនោះទេ។ គឺលោកមានចិត្តមានះខំប្រឹងធ្វើការងារនោះទាល់តែបានសំរេចប្រយោជន៍ជាស្ថាពរ។
រីឯអ្នកបំរើដទៃទៀតជាច្រើនមានពួកកម្មករជាដើម ដែលសុទ្ធតែមានភារកិច្ចជាអ្នកបំរើការងារ ទាំងអស់ក៏មានន័យដូចគ្នាដែរ។
ហេតុនេះហើយបានជាលោកពោលថាធ្វើ " ធ្វើជ្រូកកុំរាទឹកក្តៅ" គឺមានន័យថា ត្រូវមានសេចក្តី ក្លាហានធ្វលការងារនោះទាល់តែបានសំរេច។ ព្រោះបើគេចុះចាញ់ ឬរត់ចោលការងារ គេនឹងក្លាយជា មនុស្សកំសោយ។ (ចំលងចេញពី​ សៀវភៅ" វចនានុក្រម សុភាសិតខ្មែរអធិប្បាយ ភាគ១​ ទំ.២៧៥)